Gati 60 vjet negociata midis administratave të ndryshme lokale në territorin e ish-Jugosllavisë lidhur me ndikimet territoriale dhe infrastrukturën janë të rëndësishme për formësimin e dialogut teknik midis Prishtinës dhe Beogradit. Mësimet kryesore të nxjerra gjatë kësaj periudhe të gjatë janë se ndërhyrjet e (rralla) të qëllimta të jashtme në infrastrukturën fizike kanë ndikuar thellësisht në promovimin e marrëveshjeve të qëndrueshme dhe çrrënjosjen e varfërisë, ndërsa negociatat e pafundme politike kishin tendencën të anashkalojnë problemet e varfërisë. Kur krijohet një realitet i ri fizik, njerëzit përshtaten me të dhe, me më shumë ose më pak fërkime, jeta e popullatës vendëse bëhet më e mirë dhe zgjidhjet politike bëhen më të lehta. Kriza e Triestes nga vitet 1950-a e dëshmon këtë efekt.

Početak rada Koalicije za pomirenje, čija je članica i NVO Aktiv, medijski je propraćena od strane RTK2.

Dialogu  teknik në mes të Kosovës dhe Serbisë ka fillur në vitin 2011 dhe ka rezultuar me 33 marrëveshje. Këto marrëveshje kanë prekur sfera të ndryshme të jetës së qytetarëve sic janë: liria e lëvizjes, regjistrat civil, regjistrat kadastral, doganat, qeverisja lokale në veri, njohja e diplomave, bashkëpunimi rajonal, energjia, telekomunikacioni, drejtësia, etj. Përmisimi i jetës së qytetarëve dhe bashkëpunimi mes tyre ka qenë një prej prioriteteve kyçe të dialogut.

Intelekti dhe gjuha janë përparësitë më të rëndësishme të racës njerëzore. Gjuha është mjeti më i përsosur i komunikimit dhe të kuptuarit. Nga komunikimi ndërkulturor para së gjithash varet aftësia formale dhe mundësia praktike e njerëzve për të shprehur mendimet, ndjenjat, dëshirat, pikëpamjet dhe aspiratat e tyre. Pa gjuhë, jeta shpirtërore dhe procesi i të menduarit do të ishin të paimagjinueshme. Fillimisht gjuha, e pastaj fjala e shkruar, u krijuan dhe zhvilluan vazhdimisht komunikimin kulturor. Në procesin e globalizimit të përditshëm, gjuha është promovues i avancimit interkulturor, ndërkulturor dhe transkulturor i njerëzimit gjithandej ku formalisht dhe praktikisht respektohen liria e fjalës dhe të shkruarit. Kufijtë e diversitetit midis kombeve dhe vendeve janë duke u përafruar ose fshirë. Liria e lëvizjes ndjek nevojën për lirinë e fjalës dhe të shkruarit. Prandaj, është i domosdoshëm mësimi i gjuhës  joamtare ose të huaj, sepse gjuha ndikon edhe në zhvillimin dhe shkëmbimin e mendimeve dhe përvojave. Bartë ide dhe pikëpamje të vjetra të botës, si dhe krijon të reja.

Me krijimin e sistemit të ri të pushtetit pas konfliktit, Kosova ka miratuar mekanizma institucional të integrimit për popullatën pakicë. Në Planin e Ahtisarit u theksua parimi qytetar pa e veçuar dominimin e një grupi etnik. Në mënyrë simbolike, rendi i ri shoqëror u paraqitet si një bashkësi e komuniteteve të ndryshme etnike që mbajnë veçoritë e tyre. Në qendër të përpjekjeve për të ruajtur identitetin e një grupi të caktuar etnik është mbrojtja institucionale e gjuhës që flasin pjesëtarët e tij. Prandaj kjo e drejtë është e garantuar me Kushtetutën e Kosovës dhe me Ligjin e veçantë për të drejtën e përdorimit të gjuhës (2006). Kosova është përkufizuar si një sistem politik në të cilin gjuha shqipe dhe serbe janë të barabarta si gjuhë zyrtare (neni 1). Gjithashtu, në nivelin e komunave, komuniteteve pakicë të cilat në popullatën e përgjithshme janë të përfaqësuara me më së paku 5% u është garantuar që gjuha e tyre të gëzojë statusin e gjuhës zyrtare, me përjashtimin për gjuhën turke në Prizren, e cila ka statusin e gjuhës zyrtare, pavarësisht numrit të popullsisë turke (neni 2). Për gjuhën e komuniteteve të përfaqësuara nga më shumë se 3% e popullatës së komunës, është garantuar përdorimi zyrtar dhe barazia me gjuhët zyrtare (neni 2).

Besimi në dialogun të nisur me Marrëveshjen e Brukselit të vitit 2013, nën kujdesin e BE-së, është humbur si rezultat i kufizimeve të brendshme politike dhe nevojave të të dy palëve, ashtu edhe inercisë dhe mosangazhimit të kryeqyteteve botërore. Rënia e multilateralizmit e shoqëruar me dobësim të diplomacisë vetëm sa e ka përforcuar amplitudën e keqkuptimit dhe kërcënimin  me një konflikt të ri të ngrirë në Evropë.

Më 6 mars, përfaqësueset e Dhomave të Specializuara të Kosovës, Zilke Shtuxhinski (Silke Studzinsky), shefe e Zyrës për Pjesëmarrjen e Viktimave dhe Avis Benesh (Avis Benes), shefe e Njësisë për Informim dhe Komunikim me Publikun patën një takim me disa organizata joqeveritare në Qendrën për Energji Qytetare në Mitrovicën veriore. Find the news here